Á tímum loftslagsbreytinga og umhverfissjónarmiða hefur það orðið sífellt mikilvægara að velja sjálfbærar umbúðalausnir. Sjálfbærar umbúðir eru skilgreindar sem umbúðir sem draga úr umhverfisáhrifum yfir allan lífsferilinn miðað við hefðbundnar umbúðir. Það eru ýmsar gerðir af sjálfbærum umbúðum, þar á meðal endurunnar, niðurbrjótanlegar, jarðgerðanlegar og endurnýtanlegar umbúðir. Hins vegar hefur hver tegund sína kosti og galla.
Endurunnar umbúðir eru einn af sjálfbærustu kostunum sem völ er á. Það er búið til úr efni sem hefur verið notað áður og síðan endurnýtt, oft með úrgangsefnum eins og plastflöskum, pappír eða gleri. Notkun endurunninna efna dregur úr þörf fyrir ný efni og minnkar kolefnislosun, orku- og vatnsnotkun og mengun. Að auki eru slíkar umbúðir oft ódýrari en hefðbundnar umbúðir, sem gera þær aðgengilegri fyrir neytendur. Sem auka bónus dregur endurvinnsla almennt úr magni úrgangs sem fer á urðunarstaði og minnkar þannig losun gróðurhúsalofttegunda og skaðleg umhverfisáhrif.
Lífbrjótanlegar og jarðgerðar umbúðir eru aðrir kostir sem njóta vinsælda. Þessi efni eru hönnuð til að brotna hratt niður í umhverfinu, annað hvort með örverum eða náttúrulegum aðferðum. Þetta gerir lífbrjótanlegar og jarðgerðanlegar umbúðir að sjálfbærari valkosti við hefðbundin efni eins og plast, sem getur tekið mörg hundruð ár að brotna niður. Nokkur dæmi um lífbrjótanlegt efni eru fjölliður sem byggjast á sterkju úr plöntum, en jarðgerðarefni geta verið matarúrgangur eða jurtaolía. Hins vegar er mikilvægt að hafa í huga að ekki eru allar lífbrjótanlegar umbúðir jafnar, þar sem sumar brotna aðeins niður við ákveðnar aðstæður og geta stundum losað skaðlegar aukaafurðir við niðurbrot.
Að lokum eru endurnýtanlegar umbúðir önnur tegund sjálfbærrar umbúða, sérstaklega fyrir vörur sem neytendur kaupa ítrekað. Frægasta dæmið er margnota matvörupokinn sem oft er gerður úr endurunnum efnum og hægt er að nota margoft og dregur þannig úr notkun einnota plastpoka. Til þess að vera raunverulega sjálfbærar þurfa endurnýtanlegar umbúðir að vera endingargóðar og endingargóðar, þannig að hægt er að endurnýta þær nokkrum sinnum án þess að brotna hratt niður.
Á endanum fer val á sjálfbærum umbúðum eftir vörunni sem verið er að pakka í og sértækum þörfum birgis, smásala og/eða neytenda. Sumar vörur gætu þurft ákveðnar tegundir af efnum til að viðhalda gæðum, á meðan aðrar kunna að hafa sérstakar kröfur um vörumerki eða vöruupplýsingar. Hins vegar getur val á sjálfbærum umbúðavalkostum dregið verulega úr umhverfisáhrifum á öllu líftíma vörunnar og ætti því að vera forgangsverkefni allra.